“Al nagedacht over anticonceptie?”

De deurbel ging, we waren nog heerlijk met z’n 5-en thuis. Ewoud, Gwendy, ik en de twee dames van de kraamzorg. Echt super dames trouwens hoor, we kregen de vraag of we er een stagiaire bij wilden, nou geen seconde spijt van gehad. Maar goed de deurbel ging. Er staat een jonge vent voor de deur, een bruine aktetas en hij stelt zich voor als onze huisarts.

Ik kende de man niet, maar sinds de verhuizing, de wens van het zwanger worden en dat m’n oude huisarts uut Sibboern met pensioen ging ben ik maar eens ‘verhuisd’ naar een doktersclub in de stad. Daar zitten meerdere dokters in de maatschap en nu net die ene die ik wel 1 keer gezien had was met pensioen gegaan. Nou deze jongeman kwam dus even langs om te kijken hoe het met de kleine gaat. Maar toen die de kamer binnenkwam kon ik merken dat de drie aanwezige dames wel heel erg gecharmeerd waren van deze verschijning. Ja een jonge vent, 3 dagen oude baard schat ik, geen grammetje vet op z’n lijf, houtbakkersshirt etc. De dames waren er dol op.

Hij kwam Ewoud even checken, heeft heel kort even naar z’n ademhaling geluisterd. Het voelde net zo als dat ik bij een autodealer even tegen een band aanschop om te kijken of het goed is. Je weet dat het enigszins wel goed is maar ach heel veel heb je er ook niet aan. Toen de man de kleine had gecheckt draaide die zich naar ons, vroeg hoe de bevalling gegaan was en daarna kwam de vraag of we al nagedacht hadden over anti-conceptie.

Mijn eerste, INTERNE, reactie was zoiets van daar ben je dan iets te laat mee. Maar hij bedoelde het vrij serieus, ja want je wilde toch na een paar maand niet gelijk al weer zwanger zijn, dus maar even een rubbertje erom. Ik dacht nog, deze man heeft van huis uit het geloof in elk geval niet meegekregen. Maar ja we hebben gezegd, goeie tip, we doen het wel even rustig aan. Daarna ging de beste man weer weg en waren de dames in elk geval nog een paar uur van slag.

Maar de zorg is dus super geregeld, ja wellicht hebben wij geluk gehad hoor en loopt dit bij alle anderen super mis maar hier ging het super. De twee aardige dames hebben ons opgepikt vanaf het ziekenhuis, een warme overdracht noemen ze dat. We mochten in het ziekenhuis blijven overnachten omdat het al laat was toen ze klaar waren met de ‘naweëen’ van de operatie. Niet dat je lekker ligt hoor in zo’n ziekenhuis, ik mag uiteraard niet op een ziekenhuis bed liggen want dat kost geld. Nee ik mocht op een stretcher die gemaakt is voor mensen die maximaal 1.80m zijn.

Maar ik klaag niet hoor, absoluut niet. Ook niet omdat we om de 2,5 uur onze wekker moesten zetten om de kleine te verschonen, te temperaturen en aan de borst te doen. Dit onder begeleiding van de nachtzuster. Nee ik klaag niet omdat ik als man net de geboorte heb meegemaakt dus echt diep en diep respect heb. Dat had ik al natuurlijk want ondanks dat ik zelf ook wel een klein beetje ervaring heb met het mee tillen van wat extra gewicht in de buik, een kleine meedragen is toch wel wat anders.

De volgende ochtend gebeld met de kraamzorg, als u ooit nog één goed adres zoekt Het Groene Kruis, en een uurtje later waren de twee dames er. Jep inderdaad inclusief stagiaire. Wat we uiteraard prima vonden, iedereen moet het leren tenslotte en ja 4 handen kunnen meer dan 2.

En in het begin kijk je best wel gek aan tegen de kraamzorg. Ik bood ze koffie of thee aan, liet ze het huis even zien en daarna pakte ze de wasmand en begonnen ze met de hulp. Dat ik dacht van verdomme waarom heb ik m’n nog niet gestreken overhemden tijdelijk even weggehangen. Dit is m’n kans. De dames zijn echt geweldig, kijk die huishoudelijke hulp hadden we nog wel gered. Maar de opstart, begeleiding en tips over de kleine was echt briljant.

Want de kleine man kwam redelijk misselijk uit de bevalling. Dat het die vast van z’n vader want die is ook niet zo dol op achtbanen, zeker niet als ze over de kop gaan. En tijdens de zwangerschapstraining heeft de aardige trainster vaak genoeg voorgedaan hoe de rit van een kleine van baarmoeder tot exit eruit ziet. Thats a hell of a ride.

Maar misselijk dus, kortom hij had weinig dorst, sliep niet echt heel denderend en het aanhappen op de borst ging nog niet goed. Daarnaast had die ook nog niet geplast en ja dat moest eigenlijk wel binnen 24 uur. Shit denk ik dan, verdorie er zal toch niets mis zijn met onze kleine man. Ach zei de kraamzorg, na de eerste 24 uur kijken ze het altijd nog een tweede 24 uur aan en daarna mag die even voor controle.

En gelukkig tijdens de eerste nachtelijke verschoning thuis kwamen we erachter dat het verstandig is om bij het luier wisselen even een doekje te leggen over één bepaald onderdeel van Ewoud. Hij heeft mama bijna geraakt, het bureau zat eronder maar wat boeide het, hij heeft geplast. Op naar de volgende uitdaging.

Dat was die van het niet zo goed aan de borst willen drinken. Omdat het menneke al een kleine 2 dagen zonder eten zat, papa zou gek worden, mochten we hem tijdelijk even bij voeden. Dus dan word je als papa op boodschap gestuurd, eerst naar het Groene Kruis gebouw voor een ‘huurkolf’ en daarna richting een supermarkt om een aantal zakjes melk te halen. En nee dit hoefde niet gelijk een hele doos te zijn, want dat was zonde van het geld, nee een klein doosje met 3 zakjes was eerst genoeg. Nou na 4 winkels denk je bij jezelf, ach ik kan die hele stad wel blijven doorrijden maar aan benzine heb ik die grote doos er nu bijna uit, kortom haal die doos maar.

Maar ook daar had die weinig zin in. Uiteindelijk kwam de verloskundige en werd er overlegd of wellicht z’n tongriem niet lastig zat te doen waardoor de kleine niet goed zou kunnen aanhappen en zuigen. Ja dat was simpel op te lossen door dat vliesje wat door te knippen, niets engs. En in m’n hoofd ga je gelijk nadenken over scenario’s en ja ach al vrij snel denk je van ja het klinkt logisch, laten we maar eens kijken. Gelukkig zei de verloskundige, niets aan de hand, we kijken het eerst even aan.

En warempel de kleine man begon ’s nachts ineens goed te reageren op de extra voeding. We moesten het wel via het zogeheten vingervoeden inbrengen. Dat is dat je een pink in z’n mond stopt, dan gaat die daar op sabbelen, als beloning spuit je dan voorzichtig ook wat melk naar binnen, via een spuitje en een slangetje dat in z’n mond zit. En warempel de 20cc was toen zo naar binnen. En na een nachtje had de jongeman wat meer energie. Hij begon zelfs goed te happen richting de borsten, net papa.

Nou ondertussen drinkt die als een malle, is die in 2,5 week al een half kilo gegroeid ten opzichte van z’n geboortegewicht en doet die het gewoon goed. Zijn we trots op de kleine man en kunnen we na iets meer dan een week zonder kraamzorg met een trots gevoel naar onszelf kijken. Tot nu toe kunnen we het best aan. Af en toe wat rooie oogjes vanwege een klein beetje slaaptekort maar dat komt allemaal best goed.

Ach en ’s avonds trekken we het tegenwoordig al weer tot 21:00 uur. Dus dat is best knap, nog even en ik kan de 2e helft van een champions league wedstrijd uitzien zonder dat ik in slaap val! But it’s worth it all!