And now we wait

Tsja dan is het ineens wachten geblazen. Gwendy heeft zwangerschapsverlof, alle dingen van de checklist zijn gekocht, dan wel besteld of krijgen we van vrienden. Kortom we zijn er eigenlijk wel klaar voor. Spullen staan d’r, alles is gewassen en noem het moederlijk instinct maar de strijkijzer was ook ineens niet meer ingewikkeld. (wel voor mijn overhemden overigens) Dus kleintje, kom op maar.

Ja ik zeg kleintje want we hebben eigenlijk geen koosnaampje. Wel een echte naam maar die heb ik de vorige keer al redelijk weggegeven in de blog. Twee hebben het zeer snel geraden en toen hebben we de boel maar weer wat aangepast :). Blijft het voor de rest alsnog een verrassing. Maar nee een koosnaampje hebben we dus niet. Gewoon de kleine jongen/meid en die komt vanzelf, hopen we. En anders dan komt die alsnog.

Nu zou het best kunnen dat de kleine er wat langer over doet dan normaal gesproken. Als ik even naar mezelf kijk, volgens mij kon ik pas zonder zijwieltjes fietsen toen ik al op de basisschool zat, een veterstrikdiploma heb ik nooit gehad en het serieus werk maken van het vrouwelijk geslacht is ook op redelijk late leeftijd nog eens opgestart. Waarbij ik gelukkig Gwendy tegenkwam want anders vrees ik echt dat ik me had laten omscholen tot boer en een brief had gestuurd aan Yvon Jaspers.

Nu we het kort even over boer zoekt vrouw hebben, wat ontzettend ruk voor boer Olke en voor z’n vrouw natuurlijk. Potjandorie heeft die eindelijk een leuke vrouw, niet die blonde golddigger, maar echt een leuke vrouw. Hoorde je in de kerstuitzending dat ze die vreselijke ziekte had, maar deze gelukkig had verslagen. Maar helaas heeft de ziekte het alsnog gewonnen. Vreselijk. Van het voorjaar een nieuwe serie van Boer Zoekt Vrouw, de tiende en waarschijnlijk de laatste op de NPO. Die moet zich meer richten op serieuze meuk en minder op dit soort groot entertainment. Aangezien ik praktisch nooit meer NPO kijk (los van De Mol –> JAN!!!, Luizenmoeder en ’t journaal) mag ’t van mij allemaal.

Terug naar de realiteit. Ik was dus geen snelle met sommige dingen en ach als die kleine iets van mij heeft dan kan het best zijn dat hij/zij nog even lekker rustig blijft liggen. Over de moeder natuurlijk niets dan goeds, dus daar ga ik nu niets over zeggen. Nee, wil graag de komende weken rustig doorbrengen.

We mogen nu wekelijks naar de verloskundige. Het voordeel dat je in het ziekenhuis loopt, medische grond (zie 1e blog), is dat je elke keer weer even kan kijken naar de kleine. En die groeit goed. Nu tik ik bijna de 2 meter aan en Gwendy net de 1.60, kortom dat zal wel bij mij wegkomen :). Maar de kleine zit continu binnen de lijntjes maar dan wel aan de bovenkant. Ze dachten zelfs nog even aan zwangerschapssuiker maar de test wees uit dat dit niet het geval was. Dit laatste had ik overigens even anders moeten spelen met de arts. Als ik namelijk naar de lading chocola, snoepgoed en toetjes kijk wat op dit moment op de niet bekende verstopplekjes ligt dan was het ook prima als daar iets van naar een hogere kast (boven de 1.80 :)) had gemoeten van ome dokter. Ach die extra pondjes lopen we er straks wel weer af, ja ik zeg WE want ik doe lekker mee.

Maar we klagen niet, tuurlijk nu we richting 38e week gaan komen er wat pijntjes, is het her en der even lastig met slapen en zijn sommige dagen ook even moeilijk. Maar daar hoor je mij als vader niet over. Nee daar slaan we ons wel doorheen die laatste paar weken. Nou de vluchttas is ingepakt, nee dat is geen tas voor mij met al m’n kleren, geld etc. om te zeggen van Houdoe. Nee de vluchttas daar zitten alle zaken in die je nodig bent voor als je richting ’t ziekenhuis mag voor de bevalling. Het belangrijkste van de lijst (die overigens 4 jaar oud is want ze spreken nog over een videocamera of fotocamera) is een 2-euro munt. Jawel een ouderwetse 2-euro munt. Die heb je nodig voor de rolstoel.

Anyway we wachten af, tot het moment dat Gwendy wat voelt, ik daarna gebeld wordt en het circus gaat beginnen. Kunnen we ondertussen nog even verder puzzelen op een eventuele 2e of 3e naam, het geboortekaartje, plus ons nieuwe huis dat ook over een paar week wordt opgeleverd. Waarom zou je dingen ook gewoon niet tegelijk doen tenslotte.