Wow, #zwangerschapstraining is echt leuk

Echt het klinkt gek en alle mannen zullen me niet geloven, maar het is echt leuk. Tuurlijk de eerste keer dat je daar zit in zo’n vergaderzaal van zo’n vierkant pand waar je kraamzorgtoko huisvest voel je je gek. Als dan de jonge blonde juf ook nog even vraagt of je bij het voorstellen wilt aangeven of je er vrijwillig zit of dat je verplicht mee moest, dan weet je het. Dit is gewoon om even te laten zien wie er nu de baas is. En dat is prima, tuurlijk zeggen we allemaal dat we er vrijwillig zitten, tuurlijk. Je denkt toch niet dat je in een hok met 6, met hormonen van de teen tot de tepels gevulde, zwanger vrouwen gaat zeggen dat het een verplicht nummertje is en je liever op de bank lag Voetbal Inside te kijken. Tuurlijk zeg je dat niet. En na de 2e les denk je dat ook niet meer….

Want er komt een moment in de zwangerschap dat de verloskundige zegt van hebben jullie al nagedacht over een training. Dan komt een riedel wat ze allemaal zelf aanbieden en wat handig is. Aangezien de zwangerschap zeer voorspoedig verloopt, veel van de zaken van de ‘checklist’ binnen zijn, is het inderdaad tijd om eens een training te boeken. De zorgverzekeraar betaald 90% van de kosten, dus ja laten we dan maar de ‘Oh jee, een wee’ cursus boeken bij het Groene Kruis. Die worden om de zoveel tijd gegeven op allerlei plekken in de provincie en op 2 plekken in Groningen. Lui als we zijn pakken we natuurlijk de locatie het dichtst bij ons huis en schrijven we ons in. De cursus bestaat uit maar liefst 6 avonden, waarvan de partners de laatste 3 keer mee mogen.

Op het moment dat je als man verteld op je werk dat je vader wordt, dan komen de verhalen naar voren hoor. Sowieso behoor je zodra je bekend hebt gemaakt dat je vader wordt ineens tot een nieuwe groep. Een groep intimi die elkaar verteld hoe het bij tot het moment van conceptie, de zwangerschap zelf en de geboorte is gegaan. En echt alles wordt gedeeld, dat je denkt van meid of kerel dit had ik echt niet willen weten. Gewoon enige afstand was goed geweest, maar je gaat erin mee en langzaam aan komt het in je systeem.

Uiteraard is het de natuur z’n manier om ook te zorgen dat je als man een beetje wordt klaargestoomd. Bij de vrouwen gebeurd dat natuurlijk door de hormonen en geloof me die kunnen redelijk huishouden. Ik zal niet in details treden maar er zijn bepaalde momenten waarop je beter geen televisie kan kijken, want zelfs Animal Planet of een leuke comedy serie geeft dan al aanleiding om te huilen. Dus ik sta vrolijk te koken in de keuken, hoor wat gesnik, denk ik loop even naar de kamer. Wat is er aan de hand schat, “De pinguïn is z’n moeder kwijt”… Of we kijken naar de serie Young Sheldon, wat overigens een echte aanrader is, het jongetje gaat even uit logeren en ja hoor daar zijn de tranen weer. Dat je soms denkt van weet je wat, we zetten de tv uit en gooien er wat muziek op. Tot André Hazes voorbij komt, de tekst klinkt “Dan is je vader er misschien niet meer” en daar gaan we weer. Goed het hoort er allemaal bij.

Dus om de mannen wat rust te geven in elk geval is er dus een zwangerschapscursus. Zijn er avonden om uit te leggen hoe borstvoeding werkt en kan je een rondleiding krijgen over de bevallingskamers van het ziekenhuis. Dat laatste is trouwens een absolute aanrader en goeie service vanuit het Martiniziekenhuis Groningen! Maar terug naar de ‘Oh jee, een wee’.

De setting is dus als volgt, een vergaderzaal met 6 zwangere vrouwen, 6 kerels die geheel vrijwillig zijn meegegaan en een aardige juffrouw die de training geeft. Er zijn koekjes, er is koffie (voor de mannen) en thee voor de vrouwen. Les 3, de eerste waar wij als mannen bij mogen zijn, begint met een powerpoint. Hoe gaat de bevalling in z’n werk. En naast filmpjes, plaatjes heeft de juf ook materiaal mee. Dus een voorbeeld bekken, voorbeeld baby die er doorheen past, die ondertussen nog een paar keer draait en dan door een gaatje van max 10 cm groot eruit komt. Dit wordt dus vaak voorgedaan, dus de baby gaat door het bekken, draait ondertussen z’n lijf, maakt een beweging die ik in elk geval niet na kan doen en klimt er dan uit.

Wat er dus in theorie allemaal eenvoudig uitziet. Zo’n cursus is natuurlijk een beetje vreemd. Er schieten namelijk regelmatig opmerkingen door m’n hoofd, die ikzelf zeer grappig vind, maar ik snap ook dat als ik zo’n opmerking maak ik dus gewoon 7 dames tegen me heb. Dat ik die avond op de bank kan slapen en de vraag is dan ook is het het waard. Dit is weer een beetje het herprogrammeren van de man. Dus je houdt je in, je let op, gaat dingen onthouden tot het moment van de openbaring. De openbaring dat je denkt van verdomme meid je hebt gelijk. Het moment dat je discussies over #meto, politiek, groepen die zich achterstelt voelen, etc ineens vergeet. De openbaring waarin de juf zegt “Ja dames, je moet maar zo denken pijn is fijn en onthoud jullie lichaam is hiervoor gemaakt”.

Op dat laatste heeft ze natuurlijk ontzettend gelijk, maar als ik dit in wat voor context dan ook zo zou zeggen, dan komt het echt niet goed. In die zaal werd ik gefileerd, op social media zou je ‘viral’ gaan en tenzij je in de buurt van Kampen/Staphorst bent op elk dorpsplein worden tentoongesteld als kwade man. Maar nu zegt de juf het, ook nog eens op een manier dat je als man denkt van verdomme dit kon nog wel eens erger zijn dan de griep. Maar ook op zo’n manier dat je als zwangere denkt van wow ik kan het, we gaan over vuur lopen.

Dat is wel het goeie van de training, de reden dat ik dus positief ben. Het verteld heel mooi wat er gaat gebeuren, wat er kan gebeuren (aan de goeie en minder goeie kant) en wat je daar bij kan doen. Wat je als man moet doen en wat je als vrouw moet doen. Dat is mooi, het is gelukkig geen ordinaire training puffen. Of dat ze je leren dat je een hele boekhouding moet gaan bijhouden voor de weeën, nee daar zijn gewoon apps voor. Nee gewoon een training zoals het anno 2018 zou moeten. En da’s mooi.

Terwijl ik dit schrijf zitten we in week 33 en moeten we dus nog 1 maand, 20 dagen, 7 uur, 50 minuten en 55 seconden (volgens de app). Hebben we de meeste spullen in huis, het langst was het wachten op de kinderwagen (bijna 11 weken) en is het tijdelijk kinderkamertje klaar. Ja tijdelijk want ons nieuwbouwhuis is natuurlijk nog niet klaar… Ander verhaal, andere blog. We weten ondertussen ook wat het geslacht is, dat houden we nog even geheim (voor zover dat lukt hé schatje :)), plus de naam is ook redelijk bekend.