En dan schrik je! Twee streepjes

Ontzettend vreemd maar ergens in het achterhoofd wist ik het al. Het kon wel eens zover zijn. Een beetje onwennig pakte ik na de verplichte wachttijd van een paar minuten het kunststof dingetje beet. Je weet toch dat het in contact is geweest met dat spul wat je normaal gesproken snel doorspoelt dus als man is het toch wat apart. Maar goed, ik pakte en keek. Er stonden warempel twee streepjes. Het was zo ver. Het was eindelijk gelukt, het circus gaat beginnen.

Die middag was het eigenlijk al een beetje routine geworden. We waren weer in de periode dat er getest kon worden. De ongesteldheid was nog niet aangetreden kortom het zou kunnen. Maar ja na zoveel maanden proberen denk je toch van het wordt hem niet meer. De optie van er is wat mis hadden we al uitgesloten doordat we de medische route al hadden doorlopen. Daar kwam uit dat alle seinen op groen stonden, niets mis en vooral doorgaan. Mocht het dan in januari nog niet gelukt zijn dan mochten we weer terugkomen.

Die middag pakte ik uit de kast een test. Deze test had ik van collega en vriend Patrick gekregen. Afscheidscadeau omdat ik geen voorzitter meer was van de OR, kon ik me nu focussen op andere zaken. Schatje is het ook. Maar goed de test was een andere test dan dat we normaal hadden, maar ja us ben zuunig dus de test maar gebruikt. De test gaf naast het bekende teststreepje een heeeeeeel erg vaag tweede streepje. Maar dus heel vaag, de instructie zegt dan dat je even moet wachten en het dan nog eens proberen.

Die avond gingen we uit eten bij één van de beste vriendinnen van Gwendy, we mochten boeken komen uitzoeken omdat ze ging verhuizen nach Deutschland en wat minder spullen wilde meezeulen. Tijdens het etentje was eigenlijk wel wat vreemd, want Gwendy maakte wat aparte opmerkingen dat ik dacht van meid wat is er aan de hand. Maar goed, na afloop van het etentje toch maar even langs de Kruidvat onze normale test halen. Want we wilden het nu toch wel zeker weten.

En jawel dus na een paar minuten stonden daar mooi 2 streepjes. De uitslag gefeliciteerd u bent zwanger! We staan en hangen wat tegen de bank aan, wat vochtige ogen (zat iets in de lucht denk ik) en hielden elkaars handen vast. Potjandorie we worden ouders. Een snelle berekening leerde ons dat de kleine ergens in maart zou komen, dat kwam dan qua nieuwbouw huis net mooi uit (dit was nog voordat de planning naar achteren is geschoven). Maar wat nu, eerst maar even rustig op de bank zitten, een borrel inschenken. Eehhmm ja voor één persoon dan. Morgen maar een afspraak maken met de huisarts, want dat was tenslotte wat de beste vrouw gezegd had toen ze voor ons een paar maand geleden het medische circus in gang had gezet.

We moesten sowieso langs de huisarts want Gwendy had nog bloedverdunners in verband met twee maal een geval van trombose. Deze pillen mochten sowieso niet meer vanaf de zoveelste week zwangerschap en zodra we wisten dat er een kleine zou komen moest er vitamine K geslikt worden de eerste paar dagen. Dan zouden we vast van die beste man wel horen hoe het verdere traject eruit zou zien. We zouden het in elk geval de eerste tijd nog even stil houden voor vrienden en familie, want ja je wil toch eerst even de 12 weken afwachten. Dit laatste hebben we toch 4 dagen volgehouden!

Bij het schrijven van dit stuk zitten we in de 18e week en geven alle echo’s en onderzoeken goede vooruitzichten. Kortom het nieuws mag bekend worden, het leven van een paar keer in de week naar de bios, lekker lange stedentrips, luie of actieve vakanties, weekendjes op de bank, etc. zijn voorbij. De komende periode zal ik proberen regelmatig een stukje proza te dichten over de vorderingen.